Voor 
Het onderstel en de lade van de salontafel staan inmiddels in de grondverf. Het verwijderen van de waslaag is kennelijk voldoende geweest, want de grondverf pakt goed.
Dit taartje is voor een bruidspaar dat 40 jaar getrouwd is. Een feestje en een felicitatie waard!
En natuurlijk een mooie gelegenheid om zo’n vrolijk vogeltaartje cadeau te doen!
Deze, inmiddels ruim 61-jarige, doopjurk is helemaal met de hand gemaakt door mijn schoonmoeder. Mijn man, achtste van de tien(!) kinderen, en zijn broers en zussen zijn er in gedoopt. Zo ook nog veel kleinkinderen. De jurk werd dan helemaal schoon en ‘ gesteven’ bij de doopouders gebracht. Inmiddels vertoont de jurk hier en daar een dun plekje. De zwart-wit foto is gemaakt bij de doop van het allereerste kind, ruim 61 jaar geleden.
Hij komt, hij komt….
Ja, zaterdag stapt de goede oude Sint weer op Nederlandse bodem. Dit keer wel heel dichtbij, in Schiedam! Dus, om in de sfeer te komen heb ik pepernoten en kruidnootjes gekocht. En…ik heb ze deze keer niet zelf opgegeten (voor al die pepernoten zijn zo lekker!)! Ik heb ze met een lijmpistool op een strokrans geplakt. Daarna voorzien van een laag haarlak. En nu maar hopen dat ook de vogeltjes er afblijven tot 6 december!
Ook het blad van de grote sidetable is geschuurd. Het onderstel van beide sidetables zijn in de grondverf gezet. .JPG)
Gelijk al heel andere sidetables! Maar dit is nog steeds werk in uitvoering...dus wordt vervolgd!
…de bestellingen voor de vogeltaartjes. En nu is het nog niet eens echt koud!
Dit taartje staat op een ronde spiegel, met een mooie geëtste rand. Als de taart op is altijd nog te gebruiken om bijvoorbeeld kaarsen op te zetten.
Vorige week heb ik een mooie sidetable gekocht via Marktplaats. Ik vroeg nog aan de verkoper; ‘staat hij in de was? Nee, hij stond niet in de was, en hij werd zelfs thuisbezorgd. Het is een mooie tafel, maar helaas, hij stond wel in de was. 
Zo ook een leuk salontafeltje, waarvan ik al helemaal weet hoe hij moet worden.
Dus gewapend met terpetine en een schuursponsje ben ik flink in de weer geweest. De tafels uiteindelijk goed schoongespoeld met water. Nu maar hopen dat het voldoende is. Wat een werk zeg…
Nog een grote sidetable (1.70 mtr.) staat er te wachten op een metamorfose ( gelukkig niet in de was). Ik heb hem zolang maar even in mijn eigen woonkamer gezet.
Van het salontafelblad wordt momenteel de toplaag verwijderd. Ook niet 1-2-3 gebeurd. Maar mooi wordt het!
Nou, ik ga maar weer aan de slag. Nog genoeg te doen!
Afgelopen dinsdag, 3 november, heb ik samen met een vriendin weer een bruidspaar gefotografeerd. ![FAVO'S r&m](http://beheerpagina.web-log.nl/t/app/weblog/%3Ctable%20style=%22width:auto;%22%3E%3Ctr%3E%3Ctd%3E%3Ca%20href=%22http://picasaweb.google.com/lh/photo/6Fh_7y0hHrCR17U0J4rgtQ?authkey=Gv1sRgCJCJkcyT57HSigE&feat=embedwebsite"><img src="http://lh4.ggpht.com/_joMNkFZpITc/SvRcQrmJuoI/AAAAAAAAXbM/r7_OGl4CUSI/s144/Album%20%20R%26M%20%2875%29.JPG" /></a></td></tr><tr><td style="font-family:arial,sans-serif; font-size:11px; text-align:right">Van <a href="http://picasaweb.google.com/karin.creatief/HuwelijkRaphaelMarlies031109?authkey=Gv1sRgCJCJkcyT57HSigE&feat=embedwebsite">Huwelijk Raphael & Marlies 03-11-09</a></td></tr></table> "FAVO'S r&m")
We troffen het, want net toen we klaar waren op locatie begon het te regenen. Zelden heb ik zo’n relaxte bruid meegemaakt. En ook de bruidegom was lekker ontspannen .
En dat is leuk foto’s nemen!
(Kijk voor meer foto’s in het album huwelijk Raphael & Marlies)
En weer een taartje voor de vogels. Dit keer in rood, wit en groen. Met een klein vleugje zilver.
Dit waren klompjes met oude een afgebladderde verflaag erop ( helaas…geen voor-foto). Ze zijn weer voorzien van een witte lak en een gezellig strikje. Zo kunnen ze weer jaren bij mijn ouders als tuindecoratie dienen.
O nee…zij ook een atelier!!
Nou ja, atelier is wel een groot woord voor zo’n heel klein hokje!. 
Makkelijk, zo alles bij elkaar…! 
En ook buiten heb ik een mooi plekje gecreeerd. En wie weet wat er nog eens van komt… Martha Stewart is tenslotte ook ergens begonnen ( haha)!
En ter ere van dit mooie atelier is er ook een nieuw blog gelanceerd:
(klik)
Ja hoor, het vogelvoeder-seizoen is echt begonnen. Vandaar dit taartje, in in groen-wit-rood op bestelling!
Over de Mexicaanse griep is al veel gezegd en geschreven. Reacties zijn uiteenlopend van ‘ geen paniek’ tot ‘ in de hoogste staat van paraatheid’ . Voorzorgsmaatregelen nemen is niet verkeerd.
Maar je kan het ook overdrijven…!
You may kiss the bride!
Grieppig hoor…
eh, grappig hoor!!
Wat een prachtige herfstdag was het vandaag. Heerlijk temperaturen. En herfstkleuren in overvloed.
Mooi verkleurd blad aan de bomen
…nog even!
Wij zijn getrouwd op vrijdag 13 september 1985, bijna 25 jaar geleden! Dit was de tijd, zoals je kunt zien, waarin vooral de Griekse bruidsjurken populair waren.
Zo’n zeventien jaar geleden werd bij ons het eerste kindje geboren. En aangezien ik toendertijd op naailes zat, besloot ik, om samen met de lerares, van de trouwjurk een doopjurk te maken.
Best eng om de schaar in je bruidsjurk te zetten. Maar het idee dat onze twee kinderen in mijn bruidsjurk zijn gedoopt vind ik eigenlijk wel mooi!
Gisteren, met dat mooie najaars-weer, toch maar even buiten de gekregen kinderstoel onder handen genomen. Inmiddels is het raadsel opgelost. Mijn buurvrouw & schoonzus had hem ‘ gered’ bij een kelder-ruiming, en aan mij gedacht….
De grondverflaag zit er op. Natuurlijk wordt hij nog veel mooier, maar zo is het al een heel ander gezicht!
Ook het maken van gebak en taart is tegenwoordig tot een kunstvorm uitgeroepen! En het ziet er niet alleen mooi uit, het is ook nog heel er lekkerrrrrrr!
Moeilijk is dit niet. Het is een kwestie van blad rijgen aan een stevig ijzerdraad. Wat je wel moet hebben is blad…veel blad…heel veel blad.
Maar …dan heb je ook wat!
Dat het inmiddels behoorlijk herfstig is in Holland is waarschijnlijk niemand ontgaan. Regen, wind, veel gevallen boombladeren…en vroeg donker!
Vannacht om twee uur gaat ook de klok weer achteruit. Een uurtje langer slapen…! En daarmee is de wintertijd weer een feit. Morgenavond is het dus om zes uur helemaal donker!
Ach, alles heeft zo z’n charme…ook die lange donkere winteravonden! We maken het gewoon binnen extra gezellig!
En ook het eerste opgemaakte vogeltaartje van seizoen 2009/2010 is weer gemaakt. Een kadootje!
Altijd leuk om weg te geven…!
De gekleurde lagen in de taart zijn ontstaan door kleurstof aan het vet toe te voegen. Dit zijn kleurstoffen die bakkers gebruiken om hun taart en slagroom een kleurtje te geven.
Dus voor mens en dier onschadelijk!
Geinspireerd door de schotel met pompoen in herfstsfeer van Minna Mercke Schmidt ( van Blomverkstad ) ben ik ook aan de slag gegaan.
Simpel, makkelijk en snel klaar!
Hier en daar is het inmiddels bekend dat ik nog wel eens een kastje, tafel, bordje of kinderstoel verf. En er wordt met me mee gedacht, dat blijkt maar weer!
Kreeg ik vorige week nog onverwacht een grenen buffetkastje ( inmiddels in gebruik genomen door dochterlief) , 
vanmiddag was er weer een verrassing! In de schuur stond een oudere, maar zeer solide kinderstoel. Wie hem daar neergezet heeft? Ik heb werkelijk geen idee. Nu kunnen ze beter wat bij je brengen, dan bij je weghalen, dus daarover klaag ik zeker niet! Maar ik hoop wel dat dit raadsel nog wordt opgelost, en dat “de dader” zich meldt!
Kennelijk moet de kwast weer opgezocht…!
Hierboven een overzichtje van de blogkoppen van de afgelopen tijd. Ik vind het leuk om de koppen aan te passen in de sfeer van het jaargetijde. En het leuke hierbij is om daarvoor mijn eigen gemaakte creaties te fotograferen. Zo heb je nog eens eer van je werk!!!
Vanmorgen een bosje witte roosjes gekocht.
En daarmee onder andere dit kransje gemaakt.
Een simpele krans met witte roosjes, mos, rood blad, kastanjes, dennenappels en afgemaakt met een takje hedera.
Tegen het witte luikje valt hij goed op.
Wat lenen de bloemen van de hortensia zich toch goed voor in kransen. Ik heb gehoord dat als de hortensiakrans wordt ingespoten met haarlak, dat hij langer mooi blijft.
Wie weet of dat klopt??
Een avondje samen knutselen levert toch weer mooie dingen op.
Mijn vriendin maakte de etagere, de hortensiakrans en het dienblaadje in herfstsfeer.
De twee moskransen werden door mij gemaakt.
Volop in de herfstsfeer!
Vogeltjes kijken, ik vind dat zo leuk. En natuurlijk moet je er wat voor doen om ze naar jouw tuintje te lokken. Maar met deze lekkernijen is dat geen probleem.
Een kleine 4 jaar geleden ben ik begonnen met het maken van, zoals ik het zelf maar noem, vogeltaarten.
Dit was mijn eerste taartje.
Al snel volgden er meer.
Er kwam een bestelling voor een bruidsvogeltaart….
En toen was het hek van de dam! Er volgden vogelbonbons, kleurtjes in het vet en ‘slagroom’ op de taartjes. Een mooi taartplateau maakt de vogeltaart bijna niet te onderscheiden van een echte taart. Alleen bij de eerste hap ben je er direkt van overtuigd dat dit geen slagroom is….. maar frituurvet!
Vogeltaart in kerstsfeer
En het smaakt…! 
Onze kat (Sem) en hond (Bente) kunnen het goed met elkaar vinden. De kat was er eerder, en heeft de hond helemaal geaccepteerd. ‘s Avonds als ik de hond uitlaat, loopt de kat mee. Samen uit, samen thuis!
In een eerder blog schreef ik dat ik het opgaf. Ik was het zat; de moestuin. Te veel onkruid, te veel slakken, te veel luis en ik ben niet fanatiek genoeg om er bovenop te zitten.
Maar niets zo veranderlijk als een mens.
Na de situatie overdacht te hebben, heb ik besloten; ik ga gewoon geen moeilijke, “risicovolle” groenten meer poten en zaaien.
Maar wat makkelijk gaat: sla, andijvie, zonnebloemen, sierfruit, mais, uien, bietjes, misschien zelfs spinazie, frambozen en aardbeien, ga ik toch weer proberen. Tenminste, zolang we er mogen moestuinieren. Het stuk grond is namelijk van eigenaar veranderd.
De bloemkool, rode kool en boontjes halen we dan maar in de supermarkt.
Afgelopen week heb ik, samen met mijn vader het stukje even “ beetgepakt”. De berg onkruid zegt waarschijnlijk wel genoeg. Nu voor de winter nog een keer de grond omspitten.
Het siermais komt eraan. De laatste opbrengst van dit jaar.
Op dinsdag 22 september om 23.18 uur begint de herfst 2009. En hoewel het vandaag een mooie zonnige dag is, zijn er steeds meer naderende tekens van de herfst. Ach, elk seizoen heeft zo z’n charme!
Op de vraag wat er in de oliefles zit is het antwoord: kleine sierappeltjes. In de lampen-olie bijven ze lang goed, en het is een gezellig gezicht!
En vogeltjes kijken, zelfs gewone mussen, is altijd leuk…!
Wat kan een kast of een secretaire toch veranderen met een likje verf! Bovenstaande “werkstukken” heb ik vorig jaar heb geverfd. Helaas komt het er momenteel niet van.
Ook de buitenboel is nog steeds niet helemaal af! Verder staan er nog een kast, een tuinbank, een keukenrek en een kinderstoel in de wacht om afgelakt te worden.
Ach…haastige spoed, zelden goed. En, het moet natuurlijk wel goed!
Zo begon het…
En een paar maanden later is dit het resultaat.
Een vraagje:
wie heeft er een lekker recept voor pompoenensoep?
Opeens is het al weer 2 september! En de herfst komt er langzaam, maar zeker aan. 
|
|
